ไปยาลน้อย หรือ เปยยาลน้อย

       รูปของเครื่องหมา คือ    

         มีหลักเกณฑ์การใช้ดังต่อไปนี้

๑. ใช้ละคำที่รู้กันดีแล้ว โดยละส่วนท้ายไว้เหลือแต่ส่วนหน้าของคำพอเป็นที่เข้าใจ

ตัวอย่าง
         (๑) กรุงเทพมหานคร เขียนเป็น กรุงเทพฯ 
         (๒) โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม เขียนเป็น โปรดเกล้าฯ

๒. ใช้ละส่วนท้ายของวิสามานยนาม ซึ่งได้กล่าวมาก่อนแล้ว

ตัวอย่าง
         (๑) มหามกุฏราชวิทยาลัย เขียนเป็น มหามกุฏฯ 
         (๒)  กรมพระราชวังบวรสถานมงคล เขียนเป็น กรมพระราชวังบวรฯ 
         (๓) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ราชวรมหาวิหาร เขียนเป็น วัดพระเชตุพนฯ

หมายเหตุ

         ก. คำแบบแผน โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ที่เขียนละส่วนท้ายเป็น โปรดเกล้าฯ ในเวลาอ่านจะต้องอ่านเต็ม
         ข. ถ้าไม่ใช่คำแบบแผน จะอ่านเต็มหรือไม่ก็ได้

๓. คำ “ฯพณฯ” อ่านว่า “พะนะท่าน” ใช้เป็นคำนำหน้าชื่อ หรือตำแหน่งข้าราชการผู้ใหญ่ ตั้งแต่ระดับรัฐมนตรีขึ้นไป และเอกอัครราชทูต เป็นต้น

ตัวอย่าง

         (๑)  ฯพณฯ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี 
         (๒)  ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี
         (๓) ฯพณฯ นายศุภชัย  ภู่งาม ประธานศาลฎีกา
         (๔) ฯพณฯ เอกอัครราชทูตไทยประจำองค์การสหประชาชาติ

  การอ่านเครื่องหมายไปยาลน้อย หรือ เปยยาลน้อย

        เครื่องหมายไปยาลน้อย หรือ เปยยาลน้อย ใช้ละคำที่รู้กันดีอยู่แล้ว โดยละส่วนท้ายไว้เหลือแต่ส่วนหน้าของคำพอเป็นที่เข้าใจ เวลาอ่านต้องอ่านเต็มคำ เช่น

กรุงเทพฯ อ่านว่า กฺรุง-เทบ-มะ-หา-นะ-คอน
ทูลเกล้าฯ อ่านว่า ทูน-เกฺล้า-ทูน-กฺระ-หฺม่อม
โปรดเกล้าฯ อ่านว่า โปฺรด-เกฺล้า-โปฺรด-กฺระ-หฺม่อม
ล้นเกล้าฯ อ่านว่า ล้น-เกฺล้า-ล้น-กฺระ-หฺม่อม

ที่มา : หลักเกณฑ์การใช้เครื่องหมายวรรคตอนและเครื่องหมายอื่น ๆ ฯ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พิมพ์ครั้งที่ ๖ (แก้ไขเพิ่มเติม) หน้า ๓๙